SOiO Conradinum

Klub dla wszystkich tych, którzy zamierzają uczyć się w Conradinum, są uczniami bądź absolwentami. Historia CONRADINUM stanowi cząstkę dziejów 1000-letniego Gdańska. Tu właśnie, w Gdańsku w XVI wieku osiadł ród Conradich, od którego nazwiska wywodzi się nazwa szkoły - Conradinum. Przez wiele pokoleń członkowie słynnego rodu zajmowali wysoką pozycję w społeczności miasta i w różny sposób byli związani z Polską. W latach 1742-1798 żył ostatni z Conradich - Karol Fryderyk Conradi. Pragnął utrwalić nazwisko rodowe w pamięci potomnych. W tym celu w roku 1794 spisał testament, w którym swój wielki majątek przeznaczył na Fundację im. Karola Fryderyka Conradiego. Zadaniem Fundacji było stworzenie szkoły nazwanej przez testatora "Prowincjonalnym Instytutem Szkolnym i Wychowawczym im. Conradiego". Spadkodawca w swej ostatniej woli zastrzegł, że "wychowankowie w swym stroju będą posiadali znak wyróżniający fundatora", dlatego do dzisiejszego dnia obowiązuje w Conradinum tradycja noszenia przez uczniów mundurów. W roku 1801 w Jankowie koło Gdańska otwarto gimnazjum z internatem, a w 1900 roku przeniesiono je do budynku, w którym do dziś mieszczą się częściowo Szkoły Okrętowe i Ogólnokształcące Conradinum. Do końca II wojny światowej Conradinum było szkołą typu ogólnokształcącego. Współczesna społeczność Conradinum szanuje wolę Fundatora, pielęgnuje i rozwija tradycje. Szkoła posiada: sztandar, swój herb, emblematy, znaczek i pamiątkowe medale, wybite z okazji 200-lecia Fundacji, hymn szkolny. Trzej najlepsi absolwenci są nagradzani medalami: złotym i srebrnymi. Znaczek Conradinowca przyznawany jest tym absolwentom, którzy szczególnie zasłużyli się dla szkoły. W podtrzymywaniu i rozwijaniu tradycji pomaga szkole powołane przed ośmioma laty Stowarzyszenie Oświatowe Conradinum. Zrzesza ono w swych szeregach byłych uczniów, absolwentów, nauczycieli i sympatyków szkoły. Dzień Conradinum w Jankowie: - 9 godzin nauka i odrabianie lekcji, - 7 godzin na zajęcia ruchowe, sprawy własne i posiłki, - 8 godzin snu. Dzień rozpoczynał się o 5 rano (biciem w dzwon instytutowy, odlany w 1802 r.),a kończył wieczorem o godzinie 21. Utrzymany w stylu neorenesansu holendersko-gdańskiego zespół budynków Conradinum we Wrzeszczu mógł przyjąć w salach lekcyjnych blisko 500 uczniów, na których przygotowano nowe kierunki kształcenia: - realny - humanistyczny jednakże tylko w zakresie 6 klas. Ich ukończenie jeszcze nie dawało wstępu na wyższe uczelnie, dlatego starano się utworzyć przynajmniej 9-letnią szkołę realną. W latach trzydziestych powiększono budynek szkolny o nowe pomieszczenia, wówczas także humanistyczne progimnazjum przekształcono w 9-klasowe gimnazjum, kończące się maturą. Od 1879 r. zaczęto myśleć nad przeniesieniem Conradinum do Gdańska Budowę nowej siedziby Conradinum (szkoła, internat,sala gimnastyczna, budynek sanitarny, rozległy ogród) rozpoczęto późną jesienią 1898 r., prowadzono przez 21 miesięcy. Uroczyste otwarcie nastąpiło 17 października 1900 r. Przeniesienie Conradinum z Jakowa do Wrzeszcza stanowiło głęboki przełom w dotychczasowym systemie wychowawczym szkoły. Przede wszystkim olbrzymia ilość uczniów bytowała obecnie poza internatem, a więc nie podlegała już całodobowemu nadzorowi nauczycieli, którzy zresztą też mieszkali "w mieście". Jednak ogólne zasady pozostawały takie same, jak dawniej: - przyjmowano wyłącznie młodzież męską, - nie pytano o wyznanie, czy pochodzenie, - oceniano przede wszystkim pilność w nauce. Ciekawą tradycją przedwojennego Conradinum, było sprawianie sobie przez absolwentów oryginalnych w swym kształcie czapek z wyhaftowanym złotą nicią herbem Conradiego. Powojenne dzieje Conradinum uległy zmianom. Szkołę przekształcono w kuźnię polskich okrętowców, której początkowa nazwa brzmiała: Liceum Budownictwa Okrętowego. Oryginalnym zwyczajem powojennej młodzieży conradinowskiej stało się zawiązywanie przez maturzystów (już po zdaniu matury) uczniowskiego krawata na sercu dzwonu z 1802 r. i szarpania-dzwonienia ,aż do zerwania krawata-obroży" tutejszego wychowanka.